"mutlu"

şimdilerde, ne zaman seni düşünsem içim ürperir. içim titrer. içim korkar.
senden kaçmak istesem, kaçamam, gidemem. senelerce denedim. seneler sonra yine sana geldim.
şimdi senden uzakta kalmak istesem, kalamam, özlerim hemen.
ama biliyorum, farkındayım. sen ve ben. sen. hep sen.
aklım hep sende, hep seni özlüyorum. sana yazdıklarım hep benimle. okumuşsun, söylemişim varsayıyorum.
yine de seninle geçen geceleri, sevişmeleri hatırlıyorum. gülüşünü hatırlıyorum mesela, gamzelerini.
içim el vermiyor seni tamamen unutmaya. sanki bıraksam, kendimi kurtarsam senden, eksik kalırmışım gibi geliyor. içim el vermiyor sensiz kalmaya.

şimdilerde kalbim çok kırılmış ve çok üzgünken, ben o kadar ağlamışken bile seviyorum seni.
her gün uyandıktan sonraki o ilk bir kaç huzurlu dakikada aklıma hep sen geliyorsun.
ve ben hala umutla, safça bekliyorum.
oysa biliyorum, hep bildim. sen gideceksin yine. her zaman yaptığın gibi oyunlarını oynayıp gideceksin. ben burada kalıp yine seni unutmaya çalışıp, yine kendimle savaşıp yenileceğim. başkalarına koşarım belki belli olmaz. başkalarıyla mutlu olur muyum?
seni kim mutlu eder? mutlu olabilir misin?